VERSLAG GROTE PRIJS BAZIEL ZONDAG 04/04/2010
Deze 6de editie van de Aflossingsrace overtrof alle voorgaande. Niet alleen qua deelnemers maar vooral qua gezelligheid, sportiviteit, samenhorigheid, ongedwongenheid en plezier.
Deze keer was ik er niet bij als deelnemer maar stond ik ontspannen en zonder enige vorm van stress aan de zijlijn als toeschouwer en als fotograaf.
Wat voorafging:
Organisator Wilfried die uren spendeerde aan het sorteren, berekenen en verdelen van de ingeschreven deelnemers volgens hun gemiddelde snelheid. Hij die eindeloos proefteams samenstelde om er toch voor te zorgen dat de loting voor ieder team ongeveer gelijke kansen zou geven.
En eindelijk was het zover. 14 teams werden eerlijk geloot. Voor het ene team was het lot al wat gunstiger dan voor het andere maar iedereen was van plan het beste van zichzelf te geven.
Wat ik zag en hoorde:
- Dat “canicrossgoden” Rudi en Louis veel respect, geduld en begrip opbrachten voor hun “tragere” teamgenoten Dorine, Marleen en Sofie en dat het deze keer deze dames waren die aangemoedigd werden door de snelste canicrossers van de VCF! Dat gaf hen dan ook vleugel(tjes) en een ongelooflijk gevoel van erbij te horen!
- Dat de kleinste hondjes Enya, Dribbel, Pipolette, Floor, Umy, Ninja, Nike, Ralf en Loris groots waren en respect afdwongen van iedereen!
- Dat het winnende team het meest regelmatige team was dat bestond uit een speciale mix zoals beginnende canicrosser Jeroen met de zeldzame, op het eerste gezicht eerder logge maar zeer snelle bracco Italiano Flynn – Jurgen, met leenhondje Nilson (die soms meer oog had voor bazinnetje Tine) als looppartner en Joost die het zonder de trekkracht van Fates moest doen maar zijn eigen superhondje Ralf had waar hij altijd op kan rekenen…
- Dat een meidenteam ook een superteam kan zijn dank zijn de enorme progressie van Ilse, de speelse deelname van Feliz en van de sierlijke blonde (blonds have more fun) Senna!
- Dat Francis dacht dat hij nog alle tijd had en te laat aan de start verscheen en zo zijn teamgenoten danig nerveus maakte maar dat ze er toch mee konden lachen.
- Dat Freddy grif toegaf dat hij nog iets kan leren van Haike en daarom nog een paar extra rondjes aan haar zijde liep.
- Dat Christel zich jammerlijk pijn deed bij een sprong over een plas en zo een oude blessure weer deed opspelen met tranen van woede en spijt tot gevolg…
- Dat Tom en Ciril een prachtig team zijn en een mooie wedstrijd liepen.
- Dat mooie kruising Ayla, voor z’n debuut, het meer dan voortreffelijk deed en dat die samen met weimaraner Jeanny en tollertje Tinka mooi op de 3de plaats eindigde!
- Dat Jos, Inge en Stefan heel goed op dreef waren en een prachtig maar gedreven team vormden.
- Dat de stem van Jos van heel ver te horen is en dat hij tijdens zijn wedstrijd tijd maakt om te applaudisseren voor een ander team.
- Dat Elisabeth heel veel geluk had om in een team te zitten met ouderdomsdeken Antoon (hij die iedereen verbaasde met zijn ijzeren conditie) en de niet aflatende Herman met zijn fantastisch dynamische kleine Enya!
- Dat Maureen, die in haar laatste ronde stik kappot was, barmhartig door Tamara op sleeptouw werd genomen.
- Dat Zeno tijd nam om zijn behoefte te doen tijdens de race en dat Femke met Edge gevlogen heeft.
- Dat Steven met moeite beagle Basiel met baasje Maxime van zich kon afschudden.
- Dat Gunther en Ann elkaars steun goed konden gebruiken de laatste rondjes en dat Loris zich heel graag laat bewonderen door de toeschouwers.
- Dat Pipolette helemaal niet onder de indruk was van de machtige Goa en ze samen gezellig met baasjes Noëmi en Sofie hun rondjes liepen.
- Dat er drie epagneul Bretons in koers waren, namelijk onze eigen Laïs met Kim, de geleende Jef met Jean-Pierre en Bobyn die een dagje alleen op pad was met Steven.
- Dat Francis “rustig” zijn wedstrijd heeft gelopen en een goed team vormde met Hannah en Martine.
- Dat onze kids Ebe, Gilles en Axelle een gezonde en sportieve namiddag beleefden en ook hun rondje flink hebben gelopen.
- Dat ieder team sportief was en ook de andere teams aanmoedigde en dat ze elkanders hondjes aannamen en dat er vriendschappen voor het leven zijn gesloten…
- Dat de supporters en medewerkers van harte bedankt zijn voor het welslagen van deze mooie wedstrijd.
- Dat iedereen maar dan ook iedereen (ook diegene die ik niet vernoemde) het schitterend heeft gedaan en dat elke hond, groot of klein gelukkig was en met plezier deze aflossingsrace gelopen heeft!
Wat er nadien nog gebeurde:
Blozend en met natte haartjes van de warme douche kwamen de sterren van de dag één voor één het zaaltje binnensijpelen.
De prijzen stonden klaar, de tafels waren mooi gedekt, de tijden werden ingetikt en de prijsuitreiking kon beginnen.
Ieder team is op de Grote Prijs Baziel een winnersteam of die nu de eerste of de laatste is geëindigd. Er was dus applaus voor iedereen.
En omdat het Pasen was werden er gul paaseieren uitgedeeld niet alleen door de organisatie maar ook door kersverse bompie Antoon die hier de geboorte van zijn kleindochter Cheyenne aankondigde!
En als slot kwamen de ribbetjes op tafel en de frietjes en de visschotels. Alles a volonté! En of het smaakte !
Het was voor ons een fijne en gelukkige paasdag!
Bedankt iedereen die erbij was.
De foto’s spreken voor zich!
Nicky